< terug naar opinie-overzicht

Zelfdiscipline van journalisten beter dan mediaraad

Europa moet zich niet met onze media bemoeien (25 februari 2013)

Wie werkt, maakt fouten. Dat geldt voor iedereen, behalve voor één beroepsgroep: de journalisten. Wij, de vertegenwoordigers van de Vijfde Macht, nagelen de verantwoordelijken voor misstanden graag aan de schandpaal. Als we daarna het verwijt krijgen dat we een loopje met de waarheid nemen, schreeuwen we graag moord en brand. We gaan in de tegenaanval. Beschuldigen de tegenpartijen van een inbreuk op de persvrijheid. Zo blijven we zelf buiten schot. Want journalisten maken geen fouten.

Ik heb dus best begrip voor mensen, zoals Neelie Kroes, die de journalistiek willen reguleren. Maar als ik dan lees dat het rapport Free and pluralistic media to sustain European democracy pan-Europese oplossingen zoekt voor totaal verschillende problemen in de lidstaten, dan krijg ik grote twijfels. Italianen kampen met een mediamonopolie. In Engeland maken de tabloids de journalistiek tot schande. En de Hongaarse premier Orban zet al jarenlang alles op alles om pers te muilkorven. Maar los je die problemen op door in alle EU-landen mediaraden te installeren die kunnen optreden tegen slechte journalistiek?

Ik denk het niet. Journalistiek is een nogal natiegebonden activiteit. In België doen ze het al heel anders dan wij. Dus laat elk land zijn eigen journalistieke boontjes doppen. Goed dat staatssecretaris Dekker namens het kabinet nee heeft gezegd tegen dit Brusselse proefballonnetje.

Is daarmee de kous af? Negatieve publiciteit kan bij een persoon of organisatie inslaan als een bom. Wie aan de schandpaal wordt genageld, heeft twee mogelijkheden: de (redelijk tandeloze) Raad voor de Journalistiek of de (dure) burgerlijke rechter. Dat zijn geen van beide aantrekkelijke opties. In veel gevallen is het kwaad al is geschied, en staat de beschuldigde de rest van zijn leven, onder het motto ‘waar rook is, is vuur’ te boek als graaier of fraudeur. Zie het interview met Eveline Herfkens in de Volkskrant van zaterdag 23 februari.

Ik geloof meer in zelfdiscipline van journalisten dan in boetes door mediaraden. Wij hebben als media een grote verantwoordelijkheid.  Daar past volgens mij niet bij dat wij burgers oproepen om een ex-bankier digitaal te stalken. En ook niet dat wij capuchons van hoofden trekken of een afscheidsreceptie van een ‘graaiende’ wethouder uitroepen tot project X.

Of ben ik nu te moralistisch?

< terug naar opinie-overzicht