< terug naar opinie-overzicht

Toezichthouden: slapen in een gespreid bedje

Dertien nevenfuncties, en dan gaat er wel eens wat fout (7 maart 2014)

Je moet wel lef hebben om te denken dat je er naast je lidmaatschap van de Eerste Kamer dertien nevenfuncties op na kan houden. Aan zelfvertrouwen ontbreekt het VVD-senator Loek Hermans dan ook niet. Hij was toezichthouder van COA en Meavita, twee organisaties die ondanks het toezicht van Hermans cs verdwaalden in het woud macht en financiële belangen.

Hou je dan nu een beetje gedeisd, zou je zeggen. Maar in het interview met de Volkskrant van woensdag 6 maart komt de senator allerminst nederig over. Fier kijkt hij in de camera, met naast zich een laptoptas als symbool van zijn daadkracht. De verslaggever houdt hem het conceptrapport van de Ondernemingkamer voor waarin staat dat de top van Meavita ‘riskant, ongeloofwaardig en onbegrijpelijk’ opereerde. ‘Wat dacht u, toen u dat las?’  vraagt de interviewer. ‘Dat het redelijk voorbarig is,’antwoordt Hermans. Verderop zegt hij: ‘Ik doe veel, niet alles gaat goed’.

Vind je ’t gek met zoveel banen?

Toezichthouder: dat is slapen in een gespreid bedje. Vorig jaar constateerde toezichtsgoeroe Rienk Goodijk dat onze multi-bestuurders hun bijbanen nogal makkelijk opnemen, en dat de kwaliteit van het toezicht daar ernstig onder lijdt. Twee toezichtbaantjes is het matje, meent Goodijk. Misschien moet hij dat eens gaan vertellen in de Eerste Kamer.

 

< terug naar opinie-overzicht