< terug naar opinie-overzicht

Sheriff Ivo rekent ne bis in idem in

Voor ‘herziening ten nadele’ moet je erg veel vertrouwen hebben in ons strafrechtsysteem (28 maart 2013)

Tijdens mijn rechtenstudie leerde ik, naast een hoop andere dingen, dat de strafrechtspleging twee belangrijke basisprincipes kent: nulla poena sine lege en ne bis in idem. Dat eerste beginsel (geen straf zonder voorafgaande wet) ging eraan tijdens de Neurenberger processen. Duitse oorlogsmisdadigers werden veroordeeld voor ‘misdaden tegen de menselijkheid’, een wetsbepaling die niet bestond tijdens het plegen van de misdrijven.

Het tweede beginsel (niemand mag voor hetzelfde feit twee keer worden berecht) wordt nu door minister Opstelten onklaar gemaakt. Met zijn wetsvoorstel ‘Herziening ten nadele’ wil hij het mogelijk maken dat oude vrijspraakzaken heropend kunnen worden. Met nieuwe technieken kunnen vrijgesproken moordenaars alsnog worden berecht.

Da’s dan een mooie tegenhanger van de herziening ten voordele, zou je kunnen zeggen. Door die regel kunnen ten onrechte veroordeelde verdachten eerherstel krijgen. Maar ik heb mijn bedenkingen bij Opsteltens vrijspraakwet. Natuurlijk is het wrang voor nabestaanden dat sommige moordenaars fluitend rondlopen. Ik hoorde begin deze week een radio-repo over een echtpaar uit Alphen aan den Rijn dat de moordenaar (zeggen zij) van hun dochter soms op straat tegenkomt. Heel aangrijpend.

Maar bekijk het eens van de kant van de vrijgesproken verdachte die ten onrechte als dader werd aangemerkt. Hem hangt ook na zijn vrijspraak altijd een vervolging boven het hoofd. Een paar rancuneuze justitie- en/of politiefunctionarissen kunnen hem het leven goed zuur maken.

Je moet erg veel vertrouwen in ons strafrechtsysteem hebben om justitie deze ruimte te geven. Na de Schiedamse Parkmoord, de Puttense moordzaak en de Ina Post ben ik niet zo goed meer van vertrouwen.

Het recht moet ons beschermen tegen de willekeur van de staat (De overheid was toch geen geluksmachine?)

 

 

< terug naar opinie-overzicht