< terug naar opinie-overzicht

Afzeikcultuur versus Chinese wijsheid (31 12 2013)

Oudejaarsbeschouwing: zorg maar dat je tegen een stootje kan als je aan de weg timmert

 

Youp van ’t Hek noemt 2013 het jaar van de lange tenen. Eerder benoemde redacteur Rob de Lange van het Financieele Dagblad een ander aspect van onze gooi- en smijtsamenleving: de digitale guillotine voor wie niemand veilig is. Liever een luisterend oor dan een gestrekt been, vindt De Lange. Mee eens. Maar ik betwijfel of de opgewonden standjes van onze afzeikcultuur zijn beschouwing hebben gelezen. Te druk met elkaar beledigen.

In een mallemolen van beledigingen, respect en lange tenen raakten velen de weg kwijt in 2013. Zelfs Chinezen voelden zich gekwetst. In de jaren ’80 was het nog moeilijk om een Chinees kwaad te maken. De commotie over de levering van duikboten aan Taiwan was voor het Tweede Kamerlid Mateman (CDA) toen aanleiding om te zeggen: ‘We laten ons niet ringeloren door een stelletje bejaarde spleetogen’. Hij sprak in een zaaltje in de Achterhoek en wist niet dat er een journalist meeluisterde. Die belde met de Chinese ambassadeur. ‘Wie anderen beledigt, haalt zichzelf naar beneden,’ was de stoïcijnse reactie. Typisch Chinees: wie zijn zelfbeheersing verliest, lijdt gezichtsverlies. Niks lange tenen.

Vroeger gingen mensen nog respectvol met elkaar om, toch? Andere Tijden liet zien hoe onze recordpremier Ruud Lubbers zijn opvolger Elco Brinkman onderuit schoffelde met de mededeling dat ie niet op hem zou stemmen.

En nu? Zorg maar dat je tegen een stootje kunt als je aan de weg timmert. Europarlementariër Judith Merkies krijgt geen rectificatie als Hans Spekman vraagtekens bij haar integriteit zet. ‘Een politicus moet altijd bekritiseerd kunnen worden, zeker door een partijvoorzitter,’ vindt de rechter. Zo’n kandidatenlijst voor het Europees Parlement is een talentenjacht, waarbij Spekman de rol van Gordon vervult.

Al die aangebrande ego’s. Valeri Gergiev wordt er ten onrechte van beschuldigd dat ie homoseksualiteit en pedofilie op één hoop gooit, en ineens staat er in Engeland een vent in rokkostuum te protesteren op het podium. Intussen wordt in Maastricht onze bekendste homoburgemeester door het slijk gehaald na een tongzoen. Hebben wij straks iets uit te leggen aan Poetin?

Zwarte Piet? Koningslied? Jack Spijkerman? Gordon? Sorry seems to be the hardest word. Vrijdag 27 december las ik in het AD Rotterdams Dagblad een interessant bericht over een amateurvoetballer die levenslang is geschorst door de KNVB. Volgens de tuchtcommissie heeft hij de scheidsrechter met de dood bedreigd.

De speler bestrijdt het oordeel van de tuchtcommissie. Het zit hem vooral dwars dat hij het team van zijn zoontje niet meer mag coachen. Hij heeft alleen maar gezegd dat hij de arbiter ‘zou opwachten en hem een klap voor zijn kop geven’.

Weinig zelfreflectie, weinig zelfbeheersing, korte lontjes en lange tenen. Geleerde doemdenkers zien de oorzaak in afzeiktv, twitter, individualisme en andere moderne (on)gemakken. Dat zijn machtige vijanden, die zich door een paar miljoen goede voornemens niet opzij laten zetten. De digitale guillotine zal, vrees ik, in 2014 volop actief blijven. Uitkijken dus.

Ik wens u desondanks een gelukkig 2014 toe.

 

< terug naar opinie-overzicht