< terug naar opinie-overzicht

Bram, waar is je advocatencharisma gebleven?

Zwak optreden Moszkowicz bij Pauw belooft weinig goeds voor politieke carrière

Als rechtbankverslaggever heb ik vaak genoten van de optredens van de advocaat Bram Moszkowicz.  Je voelde dat er iets bijzonders ging gebeuren als Bram het woord nam. Hij had, net als zijn vader, advocatencharisma. Juridisch was hij sterk, maar zijn kracht lag absoluut in zijn improvisatievermogen en zijn uitzonderlijke welsprekendheid. Als geen andere wist hij adequaat, alert en gevat te reageren op uitspraken van rechters en officieren. Zo zaaide hij een sfeer van verwarring, waaruit hij en zijn cliënt niet zelden als winnaar te voorschijn kwamen. Toen Theo Hiddema werd gevraagd door wie hij zich in voorkomende gevallen zou laten verdedigen in een strafzaak, antwoordde hij zonder aarzelen: Brammetje.

Dinsdag zag ik Bram Moszkowicz weer optreden. Hij was als lijsttrekker van VNL te gast bij Jeroen Pauw. Ik herkende hem niet meer. Van de zelfverzekerde redenaar was niets overgebleven. Ik zag een oude, vermoeide man, die zijn cijfertjes niet paraat had. Defensief en een tikje verongelijkt beantwoordde hij de vragen van Pauw over zijn financiële strapatsen en zijn geknakte advocatencarrière. Hij had een hele dag met vermoeiende gesprekken achter de rug, en dat was hem aan te zien. Wat moet dat straks worden in de genadeloze Haagse arena?

Niet veel, vrees ik. Er zijn talloze voorbeelden van advocaten met een geslaagde politieke carrière. Van Bill Clinton tot Frits Korthals Altes, van Nicolas Sarkozy tot Eberhard van der Laan. Maar Bram Moszkowicz? Zijn optreden bij Jeroen Pauw voorspelt niet veel goeds.

 

 

 

< terug naar opinie-overzicht